Wednesday, April 29, 2009

Αψού!

Για τους φίλους του Bruce Willis, η όλη ιστορία με τη γρίπη των χοίρων έχει αρχίσει να θυμίζει τα «Δώδεκα Πιθήκια» («Twelve Monkeys», 1995). Tο πιθανότερο είναι πως και αυτή η περίπτωση θα έχει την ίδια βαρετή κατάληξη (boring is good) με τη νόσο των τρελών αγελάδων, τη γρίπη των πτηνών, το Υ2Κ, την αντιστροφή των πόλων, τον κομήτη του Χάλλεϋ και όλους τους άλλους κινδύνους που κατά καιρούς απειλούν την ανθρωπότητα με σίγουρη εξαφάνιση.

Ας υποθέσουμε, όμως, πως αυτή τη φορά δεν πρόκειται για σταθιά και πως ο πλανήτης όντως κινδυνεύει από μία εξόχως μολυσματική ασθένεια. Ποιοι είναι υπεύθυνοι για να καταπολεμήσουν τον κίνδυνο;

- Πολιτικοί. Να μην αρχίσουμε ξανά το «όλοι τα παίρνουν» και το «μόνο τη τσέπη τους κοιτάνε». Εγώ δέχομαι πως τα παλικάρια θέλουν να βοηθήσουν. Αλλά η πρόσφατη οικονομική κρίση έδειξε πως αυτή η γενιά που μας κυβερνά δεν είναι η λαμπρότερη της ιστορίας. Και, ακόμα και αν υποθέσουμε πως το πάθημα στην οικονομία έγινε μάθημα με εφαρμογές σε άλλους τομείς, ξέρετε εσείς κανένα πολιτικό στην Ελλάδα, ικανό να βάλει έγκαιρα ολόκληρες κοινότητες σε καραντίνα ή να διατάξει μαζικές σφαγές ζώων σε πείσμα του λόμπυ των γεωργοκτηνοτρόφων; (Όσοι εργάζεστε στο Σύνταγμα ετοιμαστείτε για τρελή διαδήλωση: οι χοιροβοσκοί και τα γουρούνια τους).

- Γιατροί. Νομίζω ότι το έπαθα όταν μας έδειχναν κάτι ταινίες από εγχειρήσεις ματιού στην Πέμπτη Δημοτικού, αλλά θεωρώ την ιατρική το πιο άρρωστο επάγγελμα στον κόσμο. Αχρείαστοι να είναι οι άνθρωποι και είμαι σίγουρος πως επιτελούν κοινωνικό έργο, αλλά ποιος λογικός άνθρωπος θα πήγαινε να κάνει αυτή τη βρωμοδουλειά; Να σπουδάζεις δεκαετίες ολόκληρες, για να βλέπεις τους άλλους στα χειρότερά τους, να πονάνε, να αρρωσταίνουν, να πεθαίνουν. Δε μου το βγάζεις από το μυαλό ότι μια ψιλοδιαστροφούλα την έχουν όλοι. Αλλιώς, με το 25 που πήραν στις Πανελλαδικές για να μπουν στην Ιατρική, θα είχαν γίνει traders στη Goldman Sachs και ήδη τώρα θα έβγαιναν σε πρόωρη σύνταξη.

- Διεθνής Οργανισμός Υγείας (WHO). Υπηρεσία του ΟΗΕ, με έδρα τη Γενεύη, λέει. Μυρίζομαι τεράστια τσατσοκατάσταση και, φαντάζομαι, πως τα κριτήρια πρόσληψης εκεί θα είναι εξίσου αξιοκρατικά με όλους τους άλλους αντίστοιχους διεθνείς οργανισμούς. Αν κανείς πρέπει να είναι διεστραμμένος για να γίνει γιατρός, πόσο πρέπει να έχει βαρεθεί τη ζωή του για να πάει να ζήσει μόνιμα στη Γενεύη;

Πάντως, όσοι ζήσατε στην Αγγλία στις αρχές της δεκαετίας του 1990 θα θυμάστε πως αυτές οι κρίσεις έχουν και τα καλά τους. Ας είναι καλά οι υποχόνδριοι όλου του κόσμου, σε κανά δυο μήνες το πολύ, το ζαμπόν, το μπέηκον και τα λουκάνικα θα τα χαρίζουν τα σουπερμάρκετ. Δυστυχώς έχει μόνο Ευρωμπάσκετ φέτος το καλοκαίρι, αλλά παρόλα αυτά προβλέπω πως τα μπάρμπεκιου θα πιάσουν φωτιά.

Διαβάστε: Giovanni Boccaccio, “The Decameron” Μια παρέα νεαρών, το 1348, πηγαίνει στην εξοχή για να ξεφύγει από τη βουβωνική πανούκλα που μαστίζει τη Φλωρεντία. Αρχίζουν να διηγούνται ιστορίες ο ένας στον άλλον και, κάπως έτσι, γεννιέται η ροζ λογοτεχνία στη σύγχρονη Ευρώπη.

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.