Ο Malcolm Gladwell είναι τρελή μορφάρα και τα βιβλία του (το «Tipping Point», το «Blink» και, το πιο πρόσφατο, το «Outliers: Τhe Story of Success») έχουν γίνει best-seller. Ομολογώ πως δεν έχω διαβάσει κανένα από τα τρία.
Η κύρια ιδέα του Outliers είναι πως η επιτυχία δεν είναι θέμα ταλέντου, αλλά, μεταξύ άλλων (κρατηθείτε γερά) απαιτεί σκληρή δουλειά. Ο συγγραφέας έχει υπολογίσει πως για να φτάσει κανείς στην κορυφή, σε οποιοδήποτε τομέα, απαιτούνται 10,000 ώρες προετοιμασίας. Και μόνο για αυτόν τον υπολογισμό νομίζω ότι επάξια κερδίζει τον τίτλο του «Στάθη της εβδομάδας» και αναγορεύεται σε επίσημη μασκότ του μπλογκ. Πέρα από την πλάκα, πάντως, εδώ υπάρχει μια σημαντική διαφορά έμφασης. Συνηθίζουμε να λέμε: «Γεννημένος μπασκετμπωλίστας ο Τζόρνταν, από 5 χρονών ξημεροβραδιαζόταν στο γήπεδο». Το βιβλίο μας λέει πως το μυστικό δεν είναι αυτή καθεαυτή η προδιάθεση για το παιχνίδι, η οποία μπορεί να οφείλεται σε χίλιους δυο παράγοντες, (γενετικούς, κοινωνικούς, οικογενειακούς) αλλά το ότι, μέχρι να πάει στο κολλέγιο, ο Τζόρνταν είχε περάσει περισσότερες ώρες από οποιονδήποτε άλλο στα σουτ και τις ντρίμπλες.
Για όλους εσάς τους γονείς υπάρχει, όμως, και ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο. Ο Gladwell μελέτησε επαγγελματίες αθλητές του χόκευ στον Καναδά και είδε πως η πλειοψηφία τους είναι γεννημένη τους πρώτους μήνες του έτους. Ίσως οι Αιγόκεροι και οι Υδροχόοι να έχουν φυσική έφεση προς το μπαστούνι. Ο ίδιος, πάντως, προτείνει μια άλλη εξήγηση: το σύστημα από πολύ μικρή ηλικία επιλέγει τα πιο ταλαντούχα παιδιά για ειδική μεταχείριση. Στις πολύ μικρές ηλικίες ακόμα και λίγοι μήνες κάνουν τεράστια διαφορά στην ανάπτυξη του σώματος και των δεξιοτήτων. Επομένως είναι αναμενόμενο ότι επιλέγονται κατά κόρον τα μεγαλύτερα παιδιά της τάξης (τα γεννημένα Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Μάρτιο). Η μετέπειτα έξτρα προπόνηση και προσοχή τους δίνει ένα πλεονέκτημα απέναντι στους μικρότερους συμμαθητές τους, το οποίο διατηρούν δια βίου.
Η κύρια ιδέα του Outliers είναι πως η επιτυχία δεν είναι θέμα ταλέντου, αλλά, μεταξύ άλλων (κρατηθείτε γερά) απαιτεί σκληρή δουλειά. Ο συγγραφέας έχει υπολογίσει πως για να φτάσει κανείς στην κορυφή, σε οποιοδήποτε τομέα, απαιτούνται 10,000 ώρες προετοιμασίας. Και μόνο για αυτόν τον υπολογισμό νομίζω ότι επάξια κερδίζει τον τίτλο του «Στάθη της εβδομάδας» και αναγορεύεται σε επίσημη μασκότ του μπλογκ. Πέρα από την πλάκα, πάντως, εδώ υπάρχει μια σημαντική διαφορά έμφασης. Συνηθίζουμε να λέμε: «Γεννημένος μπασκετμπωλίστας ο Τζόρνταν, από 5 χρονών ξημεροβραδιαζόταν στο γήπεδο». Το βιβλίο μας λέει πως το μυστικό δεν είναι αυτή καθεαυτή η προδιάθεση για το παιχνίδι, η οποία μπορεί να οφείλεται σε χίλιους δυο παράγοντες, (γενετικούς, κοινωνικούς, οικογενειακούς) αλλά το ότι, μέχρι να πάει στο κολλέγιο, ο Τζόρνταν είχε περάσει περισσότερες ώρες από οποιονδήποτε άλλο στα σουτ και τις ντρίμπλες.
Για όλους εσάς τους γονείς υπάρχει, όμως, και ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο. Ο Gladwell μελέτησε επαγγελματίες αθλητές του χόκευ στον Καναδά και είδε πως η πλειοψηφία τους είναι γεννημένη τους πρώτους μήνες του έτους. Ίσως οι Αιγόκεροι και οι Υδροχόοι να έχουν φυσική έφεση προς το μπαστούνι. Ο ίδιος, πάντως, προτείνει μια άλλη εξήγηση: το σύστημα από πολύ μικρή ηλικία επιλέγει τα πιο ταλαντούχα παιδιά για ειδική μεταχείριση. Στις πολύ μικρές ηλικίες ακόμα και λίγοι μήνες κάνουν τεράστια διαφορά στην ανάπτυξη του σώματος και των δεξιοτήτων. Επομένως είναι αναμενόμενο ότι επιλέγονται κατά κόρον τα μεγαλύτερα παιδιά της τάξης (τα γεννημένα Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Μάρτιο). Η μετέπειτα έξτρα προπόνηση και προσοχή τους δίνει ένα πλεονέκτημα απέναντι στους μικρότερους συμμαθητές τους, το οποίο διατηρούν δια βίου.
Δεν ξέρω αν μπορούμε να γενικεύσουμε αυτό το συμπέρασμα και σε άλλους τομείς, πέρα από τον αθλητισμό˙ δεν ακούγεται εντελώς παράλογο. Ο Κολοσσός θυμάται ότι όταν ήμαστε μικροί οι γονείς όσων ήταν γεννημένοι τον Απρίλιο - τότε άλλαζε η σχολική χρονιά - έκαναν κάθε προσπάθεια να πάνε τα τέκνα τους στη μεγαλύτερη τάξη. Γίνονταν μάλιστα και δίκες (ζήτω η Ελλάς!) για να αλλαχθεί η ημερομηνία γεννήσεώς τους στα επίσημα έγγραφα. Μέσα στον υπερβολικό ζήλο τους οι γονείς αυτών των παιδιών όχι μόνο τα έβαλαν ένα χρόνο νωρίτερα στη βιοπάλη, αλλά πιθανότατα τους γκρέμισαν κάθε ελπίδα για μια αθλητική καριέρα.
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.